Dlaczego błękit był kolorem
bogów i cesarzy
Rzymianie nazywali go caerulea — błękit niebieski, błękit samego Jowisza. Był to kolor płaszcza cesarza, kolor firmamentu, pod którym rozciągała się jego władza. Żaden kolor nie był cenniejszy, żaden nie promieniował większym autorytetem.
Wieki później, w warsztatach Delft, europejscy rzemieślnicy znaleźli sposób na uchwycenie tego cesarskiego błękitu na ceramice. Czynili to, próbując dorównać bezcennej chińskiej porcelanie cesarskiej — biało-niebieskiej ceramice wykonywanej dla ekskluzywnego stołu Syna Nieba, uznawanej za najcenniejszy obiekt na świecie. Rzemieślnicy z Delft nie stworzyli kopii. Stworzyli coś nowego: w pełni europejską interpretację cesarskiego ideału.
Rezultat podbił kontynent.